حیفم اومد درمورد این فیلم با ارزش چیزی ننویسم.

هفته قبل بعد از مدتها یک فیلم ایرانی دیدم که واقعا" ارزش وقتی رو که براش گذاشتم داشت.

البته سینما رفتن من و دخترم همیشه به همت و توصیه خواهر و خواهرزاده عزیزمه که از حمایتگران بزرگ سینمای ایران هستند و به جرات باید بگم اگه این دو نفر سینما رفتن رو تعطیل کنند سینمای ایران زمین می خوره!!!!

داستان فیلم اینه که یک زن و شوهر مسن از کانادا به ایران اومدن. خانم ایرانی الاصله ولی ۵ سالگی از ایران رفته. آقا که زمین شناسه شدیدا" مشتاقه کلوت های کرمان رو ببینه. قرار میشه که دوتا جوان کرمانی با یک ماشین قراضه اونها رو به کلوتها برسونن.

سایت اصلی فیلم اینه که اونجا می تونید تکه هایی از فیلم رو دانلود کنید: و باید اعتراف کنم برخلاف اغلب تیزرهای تبلیغاتی که تمام صحنه های به درد بخور فیلم رو نشون می دن ، در مورد این فیلم دیالوگ های خیلی جذاب تر و صحنه های جالبتری در خود فیلم وجود داره .

http://www.khastenabashid.com/

من خیلی اهل تحلیل و تفسیر فیلم ها نیستم. فقط همینقدر درمورد این فیلم بگم که ارتباط آدمهایی رو که حتی یک کلمه از زبان همدیگه رو نمی فهمن به زیباترین شکل به تصویر کشیده.

اوج این ارتباط بین مقنی و آقای کانادایی در طول قناتی که با هم طی میکنند برقرار میشه.

من عاشق شخصیت و روحیه آدمهایی مثل این آقای کانادایی هستم. باید ببینید که چطور از تک تک عناصر اطرافش لذت می بره و مسائل و آدمهایی رو که شاید به نظر بقیه زشت و ناخوشایند بیان ، چقدر زیبا و دوست داشتنی می بینه.....

البته نکته بسیار مهم اینه که در صحنه ای از فیلم اشکهای پنهانی این آقا نشون میده که به اندازه همسرش غم و اندوه حادثه تلخ زندگیشون رو در سینه داره ، ولی با این وجود تمام تلاشش رو میکنه که شاد زندگی کنه و اطرافیانش رو شاد کنه.......

درمورد این فیلم به نظر من خیلی میشه حرف زد. در مورد روند تغییر شخصیت بعضی از کاراکترها در طول فیلم یا در واقع روشن شدن چهره ی واقعیشون که پشت ظاهرهای تلخ پنهان کرده بودند و......

فقط یک گفت وگوی خیلی زیبا و جالب به نظرم سوالی بود که آقای کانادایی از پسر کرمانی که انگلیسی بلد بود پرسید با این مضمون که نقشه ت برای زندگی چیه؟

پسره که دائم دنبال یه راهی بود که از این آقا بخواد برای رفتن به کانادا بهش کمک کنه فرصت رو غنیمت دید و گفت اگه بشه خیلی دوست دارم برم خارج برای ادامه تحصیل....

آقاهه می گه نه منظورم برنامه ت برای زندگیه، ازدواج و اینجور مسائل.....

من احساس می کنم واقعا" پیام زیبایی در این مکالمه وجود داشت : اینکه مفهوم زندگی برای ما ایرانی ها بر اساس اون چیزی که از اول به ما می آموزند اینه که زندگی یعنی رسیدن به یه جایی یا یه چیزی ....

از کودکی از ما می پرسند علم برتر است یا ثروت؟ از همون اول ذهن همه ما مشغول این میشه که من می خوام به کدوم برسم؟ من قراره چه کاره بشم؟ چی داشته باشم؟ کجا زندگی کنم؟... 

به ما نمی آموزند زندگی مسیره نه مقصد! و مهمترین نکته زندگی اینه که همراه آدم در این مسیر کیه.....

 خلاصه این که این فیلم به نظر من فوق العاده بود و فکر کنم همین روزا دوباره ببینمش

دست همه دست اندرکاران فیلم درد نکنه و امیدوارم چنین فیلم هایی خیلی بیشتر ساخته و دیده بشه.

و واقعا" به همشون میگم:

خسته نباشید!